Een goede buur is beter dan een verre vriend.
In Schoonhoven-Oost is de buurt onlangs opgeschrikt door het overlijden van Joyce Jongbloed (78), door velen liefkozend het ‘eendenmevrouwtje’ genoemd. Ze was een vertrouwd gezicht: iemand die altijd groette vanuit haar keukenraam aan het water waar ze de eendjes voerde en de kinderen snoepjes gaf.
Maar toen bleek dat zij al ruim een week was overleden voordat ze werd gevonden, voelde dat voor veel mensen als een klap. Niet alleen verdrietig, maar ook confronterend: hoe kan het dat iemand zó lang onopgemerkt blijft?
Juist zulke gebeurtenissen maken het besef in ons wakker hoe belangrijk het is dat we elkaar blijven zien—ook in een appartementencomplex of straat waar iedereen zijn eigen leven leidt. Het gaat niet om “controleren”, maar om een simpele menselijke reflex: opmerken als iets anders is dan anders.
**Wat kunnen we als buren voor elkaar betekenen?**
Heel klein beginnen helpt al:
* Groet elkaar (ja, ook die ene buur die altijd haast heeft).
- Spreek af: “Als ik je twee dagen niet zie, klop ik even aan.”
- Bied aan: “Als je hulp nodig hebt, al is het een praatje, om een boodschap te doen of in je tuin te helpen.”
- Durf te vragen, er is altijd een oplossing.
* Wissel telefoonnummers uit met één of twee mensen in de galerij of straat.
* Let op signalen: opgehoopte post, gordijnen dagenlang dicht, geen reactie op de bel.
- Maak een ‘mini-buddy-systeem’: één buur die af en toe even incheckt.
- Word lid van de buurt WhatsAppgoep.
Telefooncirkel
Voor wie behoefte heeft aan extra houvast, is er in de Krimpenerwaard ook een telefonische dienst waarbij deelnemers elkaar (op werkdagen) kort spreken. Het vergroot het gevoel van veiligheid én geeft sociaal contact. Als iemand niet opneemt, kan er een contactpersoon worden gebeld om even poolshoogte te nemen.
Meer weten of aanmelden? Neem contact op met WelZijn Krimpenerwaard via 085 – 066 23 70 op werkdagen 9.00–16.00 of via hun website: www.krimpenerwaard.nl.
Joyce’s zoon Franklin hoopt dat haar dood niet voor niets was als het teweegbrengt dat we een beetje meer naar elkaar omkijken. En samen iets doen aan eenzaamheid, ook al hebben we een heel druk leven. Met een klein initiatief neemt knapt de buurt enorm op
Laten we van dit verdrietige verhaal iets waardevols maken: een buurt waarin niemand “verdwijnt” zonder dat iemand het merkt.
Loes Ambrosius
Voor de Huurdersvereniging, maart 2026
